شاید جدی جدی ماشین ها زنده هستند… دیدگاه خود را بنویسید

در GDC 2012 بود که دیوید کیج پروژه کارا را نمایش داد.محوریت این  نمایش چند دقیقه ای به ساخت رباتی خلاصه میشد که قدرت تفکر و رفع نیاز انسانها و سخن گفتن به 300 زبان دنیا و… را دارد و اما او فقط یک محصول برای ارائه خدمات به انسان ها بود و زمانی که ربات در پرسش و پاسخ اولیه کمی پایش را از گلیمش درازتر کرد دستگاه شروع به نابودی آن کرد و همین حین بود که ربات انسان نما شروع به التماس و فرمانبرداری کرد و فریاد میزد: میترسم و  میخواهم زندگی کنم و سپس به صف بقیه ربات ها برای فروش ملحق شد; پروژه کارا سه سال بعد در Paris Game Week تبدیل به جدیدترین ساخته دیوید کیج یعنی عنوان انحصاری پلی استیشن چهار Detroit Become Human شد.
ریشه ی داستانی دیترویت را ماشین ها و ربات ها و تعامل آن ها با انسانها و محیط شکل میدهد و باید اعتراف کنیم دیوید کیج بار دیگر قرار است با این سوژه و روایت داستانی شاهکار تحویل ما دهد.
داستان بر اساس سرگذشت یک ربات انسان نما مونث با نام کارا میباشد;که در شهر Detroit ساخته شده است.ربات ها بر اساس برنامه ای که برای آنها نوشته شده است زندگی و خدمت گذاری میکنند, اما کارا میخواهد برای اولین بار در بین ربات ها قدرت تفکر و اختیار داشته باشد و مانند انسان ها زندگی کند, مانند انسانها گرمای نور خورشید را حس کند, مانند انسان ها وزش باد صورتش را نوازش دهد, مانند انسان ها زیر باران قدم بزند, مانند انسانها تمامی رنگ ها و بوها و حس ها را تجربه کند.اما همه چیز ابتدایش زیباست.
مطمئن باشید این دنیا فقط در قالب نوشتار زیباست این دنیا آن دنیای زیبایی نبود که کارا برایش جنگیده بود.این دنیا تاریک و سیاه و سرد است, عدالت فقط یک توهم است,خشونت و اعتراض و جنگ کار روزمره انسانهاست.
اما ذهن و احساس بیدار کارا است که شاید بتواند  به ما اثبات کند که ماشین ها واقعا زنده هستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *